Loading...
Kurs c++

LEKCJA 2: Terminologia, typy danych, operatory i pierwszy program | poziom 0

Kurs C++

Terminologia

W poprzedniej lekcji powiedzieliśmy już sobie czym jest środowisko programistyczne, kompilator i debugger.
Pozostałe terminy, których będziemy używać to:
Log kompilacji – lub po prostu log, zawiera dane na temat przebiegu kompilacji, daje nam informację o powodzeniu lub błędzie. W tym drugim przypadku często naprowadza nas na miejsce, w którym ów błąd wystąpił oraz jakiego jest typu.
Kod źródłowy – jest to na ogół wszystko, co tworzy programista, ale przed procesem kompilacji
Plik źródłowy – w naszym przypadku ma rozszerzenie .cpp, zawiera treść programu
Plik nagłówkowy – rozszerzenie *.h, ten rodzaj pliku występuje dopiero przy klasach i tam wytłumaczymy sobie dokładnie co zawiera, ale wiedz, że coś takiego istnieje.

Typy danych

W języku C++ wyróżniamy kilka typów danych, które różnią się między sobą ilością zajmowanego miejsca i przeznaczeniem. Nas na chwile obecną interesuje tylko to drugie. Tak więc z najważniejszych typów wyróżniamy:
int – jest to dana liczbowa, całkowita (np. 3, 5, 6, 123, -23)
float, double – jest to dana liczbowa, zmienno przecinkowa. Z tą różnicą, że double jest wykorzystywana do dokładniejszych obliczeń (np. 1.76, 5.78)
bool – jest to typ logiczny, to znaczy przyjmuje tylko wartości 1 lub 0 (prawda lub fałsz)
char– jest to typ służący do przechowywania znaków (np. a, r, 5, t), należy jednak wiedzieć, że 5 w tym przypadku nie będzie zachowywać się tak samo jak w przypadku int, to znaczy nie możemy wykorzystać 5 jako liczby, będzie po prostu znakiem.

Void, typy funkcji

W programowaniu nie tylko zmienne przyjmują typ. Dzieje się tak również z tablicami i funkcjami. W przypadku funkcji jej typ jest równoznaczny z typem wartości, jaką funkcja zwróci. Dla przykładu, jeśli funkcja ma dodać do siebie dwie liczby całkowite, to najprawdopodobniej również zwróci typ całkowity. Wiem, że może to brzmieć zagmatwanie, ale zrozumiesz wszystko kiedy dojdziemy do przykładów, bez obaw. Wracając do głównego wątku, właśnie dla funkcji powstał typ void i reprezentuje on funkcje które nie zwracają niczego. Później zobaczysz, że jest to niezwykle przydatne.

Operatory

Operatory to podstawowe wbudowane już narzędzia. Poniżej znajdziesz wszystkie istotne dla nas na ten moment:
+ dodawanie
++ inkrementacja (zwiększanie wartości o 1)
odejmowanie
dekrementacja (zmniejszanie wartości o 1)
* mnożenie
/ dzielenie
= przypisanie (np. a=b, oznacza, że zmienne a przyjmuje taką wartość jak zmienna b)
== porównanie (służy do sprawdzania, czy dane wartości są równe)

Operatory logiczne, działają tak jak w matematyce, będzie to bardziej zrozumiałe i często wykorzystywane przy konstrukcjach warunkowych

< mniejszy (np a<;b),
<= mniejszy lub równy
> większy
>= większy lub równy
|| lub
&& i
! negacja (a!=b, czytaj jako a nierówna się b)
% modulo (zwraca resztę z dzielenia)

Nie musisz się uczyć tego na pamięć, zawsze możesz przecież to tego w prosty sposób wrócić

Komunikacja z użytkownikiem

Jest to najprostsza, ale i najważniejsza rzecz, jaką poznasz na tej lekcji. Cała komunikacja komputer – użytkownik odbywa się za pomocą dwóch poleceń:
cout<<“tutaj tekst, jaki ma się pojawić na ekranie;
cin>>tu podajemy zmienną, do jakiej chcemy zapisać to, co poda użytkownik.

Komentarze

Komentarze nie są wymagane i w zasadzie kompilator traktuje je jakby w ogóle nie istniały.
Po co więc je stosować? Odpowiedź jest prosta. Dla własnej wygody.
Wyobraźcie sobie sytuację, że zaczęliście program i w połowie pisania wyjechaliście na wakacje bez komputera i wracacie do pisania po miesiącu i nie macie pojęcia czym np. jest zmienna tmp“.
Właśnie, żeby tego uniknąć powstały komentarze.
Mamy dwa sposoby ich oznaczenia.

Sposób 1:

//treść komentarza (tutaj ważna uwaga, komentarz może być tylko w jednej linii)

sposób 2:

/*treść komentarza*/

w tym przypadku możemy tworzyć, nazwijmy to blokami komentarzy np.:

/*komentarz linia 1
komentarz linia 2
komentarz linia 3
komentarz linia 4
komentarz linia 5*/

Pierwszy program

W tym momencie nadchodzi ten ekscytujący moment, w którym wykorzystując powyższą wiedzę stworzymy pierwszy działający program.

  1.  Zaczynamy od uruchomienia naszego środowiska.Pirwsze uruchomienie środowiska C++
  2. Klikamy “Create a new project”.Pierwszy projekt C++
  3. Wybieramy “Console application”.Pierwsze uruchomienie konsoli C++
  4. Zostawiamy domyślne ustawienie C++ i przechodzimy dalej.Konfiguracjia środowiska C++
  5. Uzupełniamy nazwę projektu i folder w którym będziemy przechowywać wszystkie pliki.Uruchamiamy projekt C++
  6. Wybieramy kompilator (zalecam pozostanie przy GNU GCC Compiler)Piszemy pierwszy program C++
  7. Po kliknięciu finish, w lewej kolumnie mamy drzewko plików, z którego wybieramy plik main.cpp
    Na chwilę obecną z całego pasta narzędzi będziemy używać jedynie zielonego trójkąta z kołem zębatym (jest to komplikacja z uruchomieniem)
    Spróbuj uruchomić pierwszy program w środowisku i sprawdź czy antywirus nie blokuje jego działania.Działanie pierwszego programu C++
  8. Powinieneś uzyskać podobny efekt.

Mam nadzieją, że wszystko poszło zgodnie z planem. Jeśli tak, przejdź do następnej lekcji.

Przejdź do: LEKCJA 3 Zmienne, czym są i do czego służą?

LEKCJA 2: Terminologia, typy danych, operatory i pierwszy program | poziom 0
Rate this post